Kruispunten

Vrouwen
 

Vrouw zijn, man zijn, vrouwelijke en mannelijke eigenschappen. Een groot deel van mijn leven heb ik nauwelijks stil gestaan bij deze thema’s en hoe dat voor mij was.
Toen ik me er meer bewust van werd merkte ik dat ik veelal op ‘mannelijke energie’ leefde (op doen) en dat deed ik dan wel weer vooral tussen vrouwen (in de zorg).

In de jaren daarna ben ik vooral mijn vrouwelijke energie en vrouwZijn gaan onderzoeken. Daarbij kwam ik vele manieren tegen om naar vrouwZijn te kijken en te onderzoeken: de ontembare vrouw, godinnen in de vrouw, maar waar ik me het meest bij verbonden ben gaan voelen is de ‘7 aspecten van vrouwZijn’ die ik in een boek tegenkwam. Heel bijzonder want het boek zelf en de ‘trucjes’  die daarin als handvatten gegeven werden vond ik helemaal niets. Voor mij zitten er geen manieren of trucjes bij. Het gaat erom om ze te onderzoeken, te ontwikkelen, bij te schaven en om te vormen tot wie je ten volle bent.

Onderzoek

De laatste jaren heb ik op vele manieren deze aspecten in mij onderzocht. Veelal onder de vrouwen en in vrouwengroepen, soms met individuele mannen. In weer werken als verpleegkundige (vanuit ZIJN). In samenwerken met een mannelijke partner (Sebas).
Een belangrijk experiment was met mijn hele vrouwZijn en alle aspecten van haar in mij (inclusief de schaduwzijdes) werken in een mannenwereld.
Een geweldige uitdaging, die ik met plezier ben aangegaan en die in eerste instantie vooral bij de mannen veel verwarring heeft gegeven. Maar alles went op den duur… ☺

EN wat me erg heeft geholpen om mijn ware vrouwelijke natuur terug te vinden is veel in de NATUUR zelf zijn.

Inmiddels ben ik aan het oefenen geslagen met het mannelijke en het vrouwelijke in mij te integreren...
Een nieuwe uitdaging die ik met veel plezier aanga. En hoe beter dat lukt , hoe meer ik dat weerspiegelt zie in mijn buitenwereld. Vooral in het werk wat jaren schaars was en nu zich volop aandient. Werk waarbij ik het vrouwelijke meeneem en haar haar geëigende deel geef. Om het mannelijke in te zetten, zodra dat nodig is. Het resultaat is een kadootje.

Alles wat dit mij heeft opgeleverd; een voller, rijker leven, heeft gemaakt dat ik mijn ‘kennis’ graag wil delen met andere vrouwen. Vandaar vrouwengroepen….


Om bij stil te staan...

Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken.
Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven en de verplichtingen die volwassenheid met zich meebrengt.

De moeder roerde in de thee en zei bedachtzaam tegen haar dochter:
Vergeet je zusters niet.
Ze worden steeds belangrijker naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je ook van de kinderen die je misschien zult krijgen zult houden, je zult altijd je zusters nodig hebben.
Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en dingen met ze te doen.
En onthoud dat "zusters" alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden.
Je hebt vrouwen nodig.
Zo is het met vrouwen.

Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.

Toch luisterde ze naar haar moeder.
Ze hield contact met haar zusters en maakte ieder jaar meer vriendinnen.
Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien, zijn zusters de steunpilaren in haar leven.

De tijd verstrijkt
Het leven gebeurt
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat

Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen

Maar .. zusters zijn er, tijd en afstand maken niet uit.
Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt.

En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan, zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je te bidden, ten gunste van je tussenbeiden te komen en je aan het eind met open armen te ontvangen.
Soms lappen ze regels aan hun laars en lopen ze naast je.

Of komen ze om je eruit te tillen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven.
De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.

Toen we dit avontuur, genaamd Vrouw-Zijn begonnen, hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.